O latín coexiste durante longo tempo coas linguas ás que superpón (linguas de substrato).
Iso provoca que o latín de cada zona incorpore diversos elementos procedentes desas linguas.
A importancia desa achega, para a configuración do que será o romance, é discutíbel: hai autores que lle confiren maior valor ca outros.
Resulta posíbel rastrexar o léxico que esas linguas deixaron no latín local. Trátase de léxico preferentemente relacionado co mundo material: fauna ou flora da zona, toponimia...
Máis complicado é determinar as influencias que as linguas de substrato puideron exercer na fonética-fonoloxía ou na morfosintaxe.
